Vrijdag 3 juli 2026:
De Triomftocht naar de Arc
1976 - Rit 22a : Tijdrit Parijs - Champs Elysées 6km
1976- Rit 22b : Versailles - Finish Parijs 90km - 400hm
Rit 21 Hoogteprofiel
Vertrek: Versailles
Klim van Meudon
Klim van België
Kleine arm van de Seine
De Seine
Madeleine kerk
Montmartre
Arc de Triomphe
Finish: Arc de Triomphe
Weetjes van de dag:
Streepje aardrijkskunde: De Champs-Élysées is geen toevallige finishplaats — het is de meest geënsceneerde laan van Europa, aangelegd in de zeventiende eeuw als verlengstuk van de Tuilerieën, met de Arc de Triomphe als sluitstuk op de heuvel van de Étoile. Brede trottoirs, dubbele bomenrijen, een licht hellend profiel dat de renners als op een podium voorbij laat trekken voor het oog van honderdduizenden toeschouwers. Het was pas vanaf 1975 dat de Tour hier zijn traditionele slotrit kreeg, na decennia van finishes op de wielerbaan van het Parc des Princes — een verschuiving van de sportieve arena naar het stedelijke decor, van wedstrijd naar wandeling.
Voor de renners is het een dag zonder spanning maar vol symboliek: champagne in het zadel, een ererondje door de geschiedenis van Frankrijk, voor ze de laatste meters toch nog een keer vol gas geven.
TOUR-weetje 1976 — Etappe 22a en 22b: Versailles → Parijs
De ochtend bracht nog een laatste sprankje spanning, al was de koers al lang beslist. Etappe 22a was een korte tijdrit van 6 kilometer rond de Champs-Élysées, en die ging — uiteraard — naar Freddy Maertens, die zo zijn indrukwekkende rij van overwinningen afsloot. In de namiddag volgde voor het tweede jaar op rij de traditionele criteriumfinish rond de Champs-Élysées, gewonnen door Gerben Karstens.
Voor Lucien Van Impe was het vooral een dag om te beseffen wat hij had bereikt. Hij werd de eindwinnaar van de Tour de France 1976, voor Joop Zoetemelk en Raymond Poulidor. Zijn enige Tourzege ooit, na een duel met Zoetemelk dat zich over drie weken had uitgesponnen — van de dreigementen van Guimard op de Alpe d'Huez tot de twaalf seconden op de Puy de Dôme. Er was nog wel een kleine wrange noot: op de laatste dag werden er nog bergpunten uitgedeeld op de top van de Champs-Élysées, en Giancarlo Bellini ontfutselde daarmee de bergtrui aan Van Impe — een laatste lesje in waakzaamheid, zelfs op de erebaan van zijn eigen triomf.
