Donderdag 2 juli 2026:
De Finale richting Versailles
1976 - Rit 21: Montargis – Versailles : 147km – 870Hm
Rit 21 Hoogteprofiel
Vertrek: Autorit Clermont-Ferrand - Montargis : 317 km
Route:
Montargis
Mignères
Angerville
Côte de Dourdan
Bajolet
Les 17 Tournants
Côte de Port-Royal
Finish: Versailles
Weetjes van de dag:
Streepje aardrijkskunde: Montargis ligt in het Loiret, op de rand van het Gâtinais — een vlak, vruchtbaar land van bossen, kanalen en kasseiwegen dat al sinds de zeventiende eeuw bekendstaat om zijn waterwegen. Het stadje wordt soms "het Venetië van het Gâtinais" genoemd, vanwege de talloze bruggetjes over het Canal de Briare en de Loing. Van hier voert de weg noordwaarts, door de bossen van Fontainebleau, naar een heel ander soort symboliek: Versailles. Lodewijk XIV regeerde van 1643 tot 1715 en liet Versailles uitbouwen van een eenvoudig jachtslot tot het immense paleis dat we nu kennen, als ultiem symbool van zijn absolute macht ("L'État, c'est moi"). Het paleis is absoluut een bezoekje waard. De Spiegelzaal (Galerie des Glaces) is spectaculair: 357 spiegels die tegenover de tuinramen staan, ooit bedoeld om de rijkdom van het hof te etaleren. Ook de Koningskamers en de Koningskapel zijn indrukwekkend.
De tuinen — minstens zo de moeite waard als het paleis zelf. André Le Nôtre ontwierp een meetkundig meesterwerk van fonteinen, bassins en lanen. Op bepaalde dagen in het seizoen (de "Grandes Eaux Musicales") spuiten alle fonteinen tegelijk, op klassieke muziek — een spektakel dat echt de moeite is.
TOUR-weetje 1976 — Etappe 21: Montargis→ Versailles
Met de Puy de Dôme een dag eerder achter de rug, was de koers eigenlijk al gespeeld. Etappe 21 was een terugkeer naar het vlakke land, beslist in een massasprint. Voor Freddy Maertens, die de hele Tour al zijn stempel drukte, was het slechts een formaliteit: hij bleef zijn dominantie voortzetten met zijn zevende ritzege van deze Tour. De Belg haalde het op het Yvelinese asfalt, na 145,5 kilometer door het Loiret en de Yvelines.
Voor Lucien Van Impe veranderde er niets — en dat was precies de bedoeling. Zijn landgenoot Maertens mocht dan de etappe winnen, het was Van Impe die het geel bewaarde, nu nog maar een formaliteit verwijderd van Parijs. Na weken van duels met Zoetemelk in de Alpen en de Pyreneeën, na de dreigementen van Guimard op de Alpe d'Huez en het bijna-drama op de Puy de Dôme, kon de Belg de laatste vlakke dagen uitzitten in het wiel van zijn ploegmaats. De gele trui zat niet meer los — alleen het Champs-Élysées-defilé van de dag erna moest nog volgen, een erebaan in plaats van een strijdperk
